Blog. Amateurtoneel.be

Blog. Amateurtoneel.be

WELKOM op het blog over amateurtoneel

Beste toneelliefhebber,
Hier kunnen voortaan auteurs hun nieuwe Nederlandstalige toneelstukken (vanaf 2013) via een leesfiche voorstellen aan al wie belangstelling heeft. Iedere auteur is welkom. Voor vragen neem contact met Oberon@amateurtoneel.be


START - EIGEN STUKKEN - PALMARES - WEETJES, IDEETJES EN LINKS- BLOG

MARC SMET

Smet MarcGeplaatst door Oberon I van Mechelen zo, februari 16, 2014 14:41:42

BIO MARC SMET

Rigessel 126.

3111 Wezemaal

016/58.05.50

marcsmet@hotmail.com

http://www.marcsmet.be

Het is vanzelfsprekend dat u hem steeds kan opbellen of mailen om nog meer informatie te krijgen of concrete afspraken te maken.

Hij is geboren op 11 januari 1952 in het Waasland te Beveren-Waas als zoon van Julien Smet en Andrea Thoen.

Na het lager onderwijs aan de Centrumschool in Beveren volgde hij de Latijns-Griekse Humaniora in het Sint-Teresiacollege te Eksaarde en het Sint-Lodewijkscollege te Lokeren waar hij in 1969 afstudeerde.

Aan de universiteit te Leuven studeerde hij scheikunde en behaalde in 1973 het diploma van licentiaat scheikunde en in 1978 het doctoraat in de scheikunde.

Sinds 1978 is hij ook werkzaam aan de KULeuven waar hij hoofddocent is aan de Faculteit Ingenieurswetenschappen. Hij is daar het hoofd van het Monitoraat Ingenieurswetenschappen

Hij is getrouwd met Fransien Vercauteren en vader van Tine (° 1978), Jan (° 1981) en Geert (° 1985).

Sinds 24 april 2007 is hij ook grootvader (vake klinkt jonger) van Jente, de grootste toneelspeler in de dop. Op 28 februari 2009 is Lenn geboren. Samen met zijn grote broer vormt hij nu al een komisch duo.

Na een aantal positieve toneelervaringen in zijn collegetijd heeft het toch geduurd tot 1982 voor hij zich actief met toneel ging bezig houden.

Hij sloot aan bij het Nieuw Wezemaals Toneel en speelde daar in 1982 zijn eerste productie. Sinds die periode is hij vooral actief als acteur maar sinds 1989 ook als regisseur en auteur.

Tot nu toe speelde hij in ongeveer 40 verschillende producties en in tien verschillende verenigingen.

Nieuw Wezemaals Toneel

Toneel Rotselaar (nu: 't Spelgezelschap)

K.T. De Margriet (Leuven)

Vaarttheater (Wijgmaal)

Toneel Heverlee

Amusementstheater (Leuven)

Reynaertghesellen (Leuven)

Onder Ons (Sint-Lambrechts-Woluwe)

De morgenster (Wezembeek-Oppem)

Teater Playerwater (Kapelle-op-den Bos)

Het Nieuw Wezemaals Toneel blijft hierbij steeds de thuisbasis. Sinds enkele jaren is hij er ook werkzaam als bestuurslid en Public Relations - verantwoordelijke.

Alle stukken die hij tot nu toe heeft gespeeld hebben een aparte plaats in zijn hart veroverd, niet in het minst door de vele contacten met de vele acteurs en actrices, de regisseurs, de medewerkers.

Een aantal gespeelde stukken:

Hoogheid, uw kameel staat voor. (NWT)

Van de brandkast in de hangkast (NWT)

Oscar (NWT)

Tot nut van 't algemeen (NWT)

Een avond in november ('t Spelgezelschap Rotselaar)

De stilte van een tuin bij zomeravond ('t Spelgezelschap Rotselaar)

Mazelen (De Margriet Leuven)

De Nieuwe Ambtenaar (De Margriet Leuven)

De bastaard van Wezemaal (NWT)

Doodskopvlinder (NWT)

Volpone (Toneel Heverlee)

Black Comedy (De Margriet Leuven en NWT)

Maak plaats voor mevrouw (NWT)

Figaro (Toneel Heverlee)

En waar de ster bleef stille staan (Toneel Heverlee en NWT)

Huis Clos (De Margriet Leuven)

Dagboek van Anne Frank (mijnheer Dussell)(Vaartteater Wijgmaal)

Dagboek van Anne Frank (Otto Frank) (NWT)

Nora, een poppenhuis (De Reynaertghesellen)

Paljaske en al zijn meesters (NWT)

Moordkuil (NWT)

Schafttijd (NWT)

De dwaasheid heeft haar eigen recht (NWT)

Vrije val in SintMaartensdal (Amusementstheater Leuven)

Een beeld van ijs (Amusementstheater Leuven)

Een beeld van ijs (NWT)

Vleugels (NWT)

Eén vloog over 't koekoeksnest (NWT)

De Gouden Vijver (On Golden Pond) (NWT)

Waarom kan ik niet zeggen wat ik voel? NWT)

In Paradisum (Playerwater Kapelle op-denBos)

Requiem voor Samuel (NWT)

De zoon van de avondzon (NWT)

In Paradisum (NWT)

De Laatste Nacht (Monologenfestival 2009 Mechelen)

De Laatste Nacht (Ontmoetingsfeest Opendoek Vlaams-Brabant Herent 22 mei 2010)

De Laatste Nacht (Spots op West - Opendoek - Watou 11 juli 2010)

Het Kerkhofclubje (NWT)

’t Oud Zot (NWT 2014)

Voor de vertolking van Figaro in De dolste dag van Peter Turrini bij Toneel Heverlee behaalde hij in 1988 het Fiere Margriet Juweel voor de beste acteerprestatie in de Leuvense regio en in 1995 een nominatie voor dezelfde onderscheiding voor de vertolking van Niels Krögstadt in Nora, een poppenhuis van Ibsen bij de Reynaertghesellen te Leuven. Sinds het seizoen 1999-2000 is hij ook lid van de jury van het"Fiere Margriet Juweel"en ook van de"Euripides prijs"die de beste productie van het afgelopen seizoen in de Leuvense regio bekroont.

Sinds 1989 is hij ook actief als regisseur:

1989: De Caraïbische Zee (René Verheezen) bij Nieuw Wezemaals Toneel

1991: Harten Troef (Marc Smet) bij Nieuw Wezemaals Toneel

1991: La Reveno de Reinaert la Vulpo (Marc van Strijdonck) in een eigen bewerking bij toneel Heverlee

1993: Vincent... slaap kindje slaap... (Marc Smet) bij Nieuw Wezemaals Toneel

1994: De moeder van David S. (Yvonne Keuls) bij Nieuw Wezemaals Toneel

1996: Hosanna (Michel Tremblay) bij Amusementstheater Leuven

1998: Sex op woensdag (Bart Spaey) bij Nieuw Wezemaals Toneel

2000: Bendeke Troep (Paul Vanbossuyt) bij Nieuw Wezemaals Toneel

2001: Omkaderd (Rik Vanessche) bij Nieuw Wezemaals Toneel)

2004: Het evangelie volgens Marcus (Marc Smet) bij Nieuw Wezemaals Toneel

2006: Hoerenleed (Jan Christiaens) bij Nieuw Wezemaals Toneel

2010: De Meisjeskamer (Geertrui Daem) bij Nieuw Wezemaals Toneel

2011: Kinderen in de mist (Fons Vinck) samen met Yolanda Mattheus bij NWT

2013: Het geheim van Paranostra (Peter Opstaele) samen met Yolanda Mattheus bij NWT

Sinds 1990 schrijft hij ook toneelstukken.

Hier enkel een overzicht:

1. Kattetongen

2. Harten Troef

3. Prik

4. Vincent...slaap kindje slaap

5. De zoon van de avondzon

6. Twee plus twee is twee

7. Krullen op de maan (eenakter)

8. Een beeld van ijs

9. Het albino monster

10. In Paradisum (monoloog)

11. Het evangelie volgens Marcus

12. De geur van naakte vrouwen (eenakter)

13. The Musicbox

14 Klaprozen (dubbelmonoloog) a. Down? b. I don't let you down

15. Dansen op de heuvels van de stad

16. De Laatste Nacht

17. Noten

VVTS toneelschrijfprijs 2003 voor 'Klaprozen'

Tweede prijs op de nationale monologenschrijfwedstrijd van KVVT in Mechelen in oktober 2008 voor 'de laatste nacht'

Eerste prijs op het nationale monologenfestival in mechelen voor de laatste nacht in april 2009

Hij is lid van:

SABAM

VTA: Vereniging voor Vlaamse Toneelauteurs

VVTS: vereniging van Vlaamse toneel- en scenarioschrijvers

Opendoek

-------------------------------------------------------------------------------

DANSEN, OP DE HEUVELS VAN DE STAD

Dansen op de heuvels van de stad

Is dromen...

Met achter mij het warme land...

Vol bloemen en geurend koren en zinnelijke lust.

Met achter mij de zee...

Die eeuwig kabbelt in een eindeloze rust.

Maar voor mij die grote stad...

Vol met rook en blauwe neonlampen...

Verstikkende rook die mijn dromen versmacht...

Ijzige rook die mijn gevoelens bevriest.

Dansen op de heuvels van de stad...

Is dromen...

Ondanks alles...

Marc

Genre: Toneelspel

Bezetting: 4 Dames en 1 Heer

Vrouw 1 - bomma - Rozeke

Vrouw 2 - moeder - mama

Vrouw 3 - vrouw - Rita

Vrouw 4 - vriendin - Laura

Man - Roland

Korte inhoud

Het stuk bestaat uit twee delen:

- Deel 1 voor de pauze:"De stank van de dood"

- Deel 2 na de pauze:"De geur van naakte vrouwen"

In "De stank van de dood" maken we kennis met vier vrouwen. Ze vertellen hun leven of toch een deel ervan. Het zijn flarden, stukjes van een puzzel die ons moeten toelaten hen een beetje te begrijpen.

Is er een verband tussen deze vrouwen? Is er een link tussen deze vrouwen? Wie zal het zeggen?

Feit is dat de"eenzaamheid"als een donkere wolk over hun leven schuift.

In "De geur van naakte vrouwen" vertelt Roland een soort verhaal of wat het ook is. Dit verhaal zien we ook, in stukken en brokken. Hierin neemt Roland zelf een belangrijke plaats in.

Alles loopt bijna naadloos in elkaar over waarbij er dikwijls wordt geswitcht tussen "het verhaal" en "de rest".

De vrouwen in het verhaal zijn de vrouwen uit deel 1. Zij zijn ook allen tragische figuren. Ze zijn als het ware gehuld in mist; ze dragen ieder voor zich hun eigen mysterie. Toch werd in deel 1 een tipje van de sluier opgelicht en vallen een aantal puzzelstukjes in mekaar.

Uiteindelijk verdwijnt het tijdsbesef... de perceptie van de realiteit.

Alles wat overblijft zijn dromen, illusies, frustraties, obsessies, eenzaamheid, verlangen, seks, onderdrukking en dood. De uiteindelijke interpretatie van het stuk wordt heel bewust overgelaten aan het publiek. Hierbij blijven tal van mogelijkheden over.

Opmerking

"De geur van naakte vrouwen" bestaat als eenakter en is als dusdanig ook uitgegeven bij Toneelfonds J. Janssens. Deel 2 kan dus perfect als eenakter gebracht worden. Voor deel 1 ligt het misschien iets moeilijker.

Hoe dan ook hebben beide delen mekaar nodig: ze vullen mekaar aan, ze versterken mekaar, ze geven mekaar een extra dimensie.

Decor

Wij zouden opteren voor een sober decor. Het hoeft helemaal niet realistisch te zijn.

Belangrijk is een bepaalde sfeer op te roepen.

Veel mogelijkheden voor scenograaf en decorbouwer

--------------------------------------------------------------------------------

DE LAATSTE NACHT

Genre

"De Laatste Nacht"is een monoloog die met veel warmte en liefde is geschreven. Toch gaat het over haat en liefde, of wat daartussen ligt. Op deze wijze sluit deze monoloog aan bij veel van mijn eerdere werken.

Het is een monoloog van ongeveer 30 minuten die ook in een langere versie bestaat, nl. "Noten". Deze monoloog duurt ongeveer één uur en kan als een - zij het korte – volavond productie worden gespeeld ofwel in combinatie met een andere eenakter.

Bezetting

Eén heer tussen 40 en 60 jaar.

Het is niet uitgesloten dat deze monoloog door een vrouw zou gespeeld worden.

Korte inhoud

Een man. Een vrij donkere kamer. Een oud beddeke tegen de muur. Een gammele stoel. Een klok die tikt.

De man vertelt. Over het verleden. In dat verleden praat hij over een verder verleden.

Een verwarrend verhaal? Nee, toch niet. Een verhaal dat eenvoudig is, helder. Een verhaal dat ook genezend is, als bronwater, als helder bronwater....

Een monoloog die nu eens grijs is, en donker en duister, maar dan terug ontploft in duizenden heldere kleuren. Verblindend mooi. Koud en warm. Haat en liefde. En hoe beiden moeiteloos in elkaar overgaan. Door de geur van "Noten"...

BEKRONINGEN

"DE LAATSTE NACHT" BEHAALDE DE TWEEDE PRIJS OP DE "NATIONALE MONOLOGENSCHRIJFWEDSTRIJD" INGERICHT DOOR HET KVVT TER GELEGENHEID VAN HET 100-JARIG BESTAAN OP 26 OKTOBER 2008

"DE LAATSTE NACHT" BEHAALDE DE EERSTE PRIJS MET 93% OP HET NATIONALE MONOLOGENFESTIVAL TE MECHELEN OP 26 APRIL 2009 WAAR IKZELF DE CREATIE VAN DEZE MONOLOOG BRACHT.

---------------------------------------------------------------------------------

NOTEN

Genre

"Noten" is een monoloog die met veel warmte en liefde is geschreven. Toch gaat het over haat en liefde, of wat daartussen ligt. Op deze wijze sluit deze monoloog aan bij veel van mijn eerdere werken.

Het is een monoloog van ongeveer één uur die als een - zij het korte – volavond productie kan gespeeld worden en die ook in een kortere versie bestaat, nl."De Laatste Nacht".

Bezetting

Eén heer tussen 40 en 60 jaar.

Het is niet uitgesloten dat deze monoloog door een vrouw zou gespeeld worden.

Korte inhoud

Een man. Een vrij donkere kamer. Een oud beddeke tegen de muur. een gammele stoel. Een klok die tikt.

De man vertelt. Over het verleden. In dat verleden praat hij over een verder verleden.

Een verwarrend verhaal? Nee, toch niet. Een verhaal dat eenvoudig is, helder. Een verhaal dat ook genezend is, als bronwater, als helder bronwater...

Een monoloog die nu eens grijs is, en donker en duister, maar dan terug ontploft in duizenden heldere kleuren. Verblindend mooi. Koud en warm. Haat en liefde. En hoe beiden moeiteloos in elkaar overgaan. Door de geur van"Noten"...

--------------------------------------------------------------------------------

HARTEN TROEF

Genre: Tragikomedie

Korte inhoud

Lisa, de vrouw van Jef, wordt ziek en zal ook sterven. Als tuinman op het kerkhof wordt hij daar dagelijks geconfronteerd met de dood. Hij vindt troost in gesprekken met bezoekers, vooral met de alleenstaande Agnes en haar gehandicapte dochtertje Grietje. Bij volle maan komen de doden tot leven. Ze houden zich vooral bezig met kaarten: harten troef. Eén jaar na de dood van Lisa brengen de doden Jef en Agnes samen en bezorgen Grietje een nieuwe papa: harten troef.

Bezetting

8 dames en 6 heren + figuranten

In deze bezetting is enige soepelheid mogelijk.

Personages:

Jef: Hij is tuinman op het kerkhof. Hij is ongeveer 55 jaar, een gewone man, vrij stil, gewoon om tegen zichzelf te praten. Heeft een zekere levenswijsheid.

Elza: Gewone volksvrouw, ongeveer 60 jaar. Ze komt iedere dag op het kerkhof om haar man te bezoeken.

Germaine en Maria: Twee kwezels, kletswijven van onbestemde leeftijd. Hun levensdoel is roddelen over een ander en eten op kosten van een ander.

Kamiel en Jerom: Twee lijkdragers van 50-60 jaar. Door de jaren hebben zij veel leren verdragen... maar toch niet alles. Goeie mannen.

Agnes: Vrouw van ongeveer 40 jaar, getekend door het leven en de zorgen, op zoek naar een beetje geluk.

Grietje: Een meisje van ongeveer 16 jaar. Ze is zwaar gehandicapt en zit in een rolstoel. Ook zij zoekt geluk en warmte.

Louis: Ongeveer 45 jaar. De man van Elza. Hij is gewoon om de touwtjes in handen te nemen.

Karel: Een gepensioneerd hoofdonderwijzer. Soms komen de tikjes van zijn vroeger beroep boven. Hevig flamingant.

Juul: Een controleur van belastingen. Ongeveer 50 jaar. Een verschrikkelijk bazig type, maar...

Klaartje: Een lief meisje van ongeveer 12 jaar.

Lisa: De vrouw van Jef. Ze is ongeveer 50 jaar. Ze zit ongeveer op dezelfde golflengte als Jef. Ze verstaan mekaar met weinig woorden.

Eva: Sympathiek meisje van ongeveer 20 jaar.

Figuratie:

-Pastoor

-Familie

-Vrienden en kennissen naar godsvrucht en vermogen.

Decor

Het stuk speelt zich af op een kerkhof.

In het midden van de scène loopt een vrij brede laan die aansluit op paden links en rechts voor en links en rechts achter. Eventueel kan midden achter een groot kruis of een ander monument staan. Links voor en rechts voor staan twee rustbanken. Daarachter staan een aantal zerken.

Er moet ergens een lege plaats gelaten worden omdat tijdens de pauze een grafsteen dient bijgeplaatst te worden. Hoe dan ook, het decor moet zodanig zijn dat de sfeer van het kerkhof heel goed kan aangevoeld worden. Eventuele afwerking met bomen en struiken.

-----------------------------------------------------------------------------------

TWEE PLUS TWEE IS TWEE

Genre: Komedie

Korte inhoud

Een ouder echtpaar komt naar een toneelvoorstelling kijken. Door toedoen van de regisseur belanden ze op de scène. Een jong echtpaar speelt daar toneel: scènes uit een huwelijksleven. De ouderen geven daar ongezouten commentaar op. Na de pauze willen zij zelf toneel spelen, terwijl de jongeren nu toekijken. Uiteindelijk verplicht de regisseur hen om samen te spelen.

Een ongeloofwaardige confrontatie is het resultaat.

Dit stuk is dikwijls grappig, altijd herkenbaar en eigenlijk totaal onmogelijk... een beetje geschift. Maar met toneel is alles mogelijk.

Bezetting

2 dames en 2 heren

Personages

Bomma (55-65 jaar)

Bompa (55-65 jaar)

Zij (20-30 jaar)

Hij (20-30 jaar)

Alles wat men over hen kan vertellen is eigenlijk al te veel. Het zijn in alle geval gewone mensen in een ongewoon stuk. Zij beleven gewone dingen in een ongewone plot.

Decor

Het decor is in twee verdeeld: een slaapkamer links en een woonkamer rechts. De scheiding tussen beide wordt gesuggereerd door een open lattenwerk. Midden in de slaapkamer staat een bed met links daarvan een nachtkastje met wekker. Er is geen kleerkast. Links is er een deur naar de badkamer. Helemaal links vooraan staan twee stoelen naast mekaar.

In de woonkamer is er achteraan een deur naar de hall en rechts een deur naar de keuken. In het midden van de woonkamer staat een tafel met vier stoelen.

Vooraan, iets meer naar rechts toe maar helemaal face publiek staat een tweezit met daarvoor een salontafel.

----------------------------------------------------------------------------------

KATTETONGEN

Genre: Tragikomedie

Korte inhoud

Drie broers verzamelen bij hun oude, zieke moeder. Zij droomt over vroeger en beleeft de tijd opnieuw waar haar kinderen nog tevreden waren met"kattetongen", een eenvoudig snoepje.

Wanneer zij echter geconfronteerd wordt met de realiteit - haar erfenis wordt onder haar ogen verdeeld - vlucht zij weg. Enkel met haar kleinzoon blijft ze nog intens verbonden; hij is immers nog steeds tevreden met kattetongen.

Bezetting

4 dames en 5 heren

Personages

Bomma: Vrouw van rond de zeventig. Heeft heel haar leven hard gewerkt voor haar drie kinderen. Ze is moe en ziek. Ze woont bij haar oudste zoon.

Paul: (Pa)De oudste zoon. Is sinds een paar jaar zijn werk kwijtgeraakt en daardoor wat op de sukkel. Drinkt nogal veel. Geeft een uitgebluste indruk.

Greet: (Ma) Zij draagt in feite het gezin. Ze heeft het niet gemakkelijk met de kinderen en de bomma. Ze gaat ook nog bijverdienen met te kuisen. Ze kan soms nogal hard uit de hoek komen.

Ilse: Dochter van Paul en Greet, ongeveer 14 - 15 jaar. Puber met alle eigenschappen daarvan. Kan vlijmscherp zijn maar ook heel lief, vooral tegen bomma.

Bart: Snotneus van ongeveer acht jaar. Een speelvogel en een deugniet. Ook hij ziet zijn bomma heel graag.

Luc: Tweede zoon van bomma. Heeft ergens een plaats aan de universiteit. Heeft het schijnbaar ver gebracht. Sjiek gekleed. Ligt enorm onder de sloef van zijn vrouw.

Georgette: Vrouw van Luc. Een tang. Ze leeft boven haar stand en vindt dat ze beter is dan wie ook. Ze is enorm uit op materiële dingen, vooral geld.

Ze is opgedirkt en heel sjiek gekleed.

Jan: Jongste zoon van bomma. Hij is missionaris in Brazilië en komt met vakantie. Hij is de zachtste van de drie broers, een beetje een dromer.

Pastoor: De pastoor van het dorp, schijnbaar joviaal. Hij is echter vooral in materiële dingen

Decor

Het decor is een woonkamer. Eenvoudig, netjes, maar zonder luxe.

Rechts voor staat een sofa met een salontafel en nog een zetel.

Links van de sofa, dus bijna midden van het toneel, staat de rolstoel van bomma.

Links, iets meer naar achter, staat een tafel met stoelen.

In de fond, midden achter, is een deur die uitgeeft op een hall. Langs daar kan men naar buiten en ook naar boven.

Rechts achter is een deur naar de keuken. Links is een raam.

Het geheel kan afgewerkt worden met een kast, planten enz.

--------------------------------------------------------------------------------

KRULLEN OP DE MAAN (eenakter)

Genre: Eenakter

Korte inhoud

Ilse, een volwassen vrouw, komt na vele jaren op bezoek bij haar vader. Na een aarzelende kennismaking komen we via een aantal flash-backs meer te weten over het ontstaan en de evolutie van de incestverhouding tussen de vader en zijn toen nog jonge dochter. We ontdekken de diepgewortelde haat-liefde verhouding van de dochter t.o.v. de vader. We ontdekken de schrik, de twijfel, de passie... de liefde misschien van de vader t.o.v. de dochter. Het einde is een bevrijding voor beiden... of misschien toch niet. Deze eenakter bestaat ook als volavondstuk met als titel: Een beeld van ijs.

Bezetting

1 dame en 1 heer

Personages

De vader is ongeveer 58 jaar, de dochter ongeveer 26 jaar. Het is opvallend dat zij beiden, ondanks hun verscheurend conflict, toch heel wat raakvlakken vertonen.

Rik zoekt antwoorden op zijn vragen in de liederen van Leonard Cohen. In één van zijn teksten worden zijn gevoelens t.o.v. Ilse perfect verwoord:

As the mist leaves no scar

On the dark green hill

So my body leaves no scar

On you and never will

Decor

Een vrij kleine zolderkamer. Er zijn geen ramen. Wel is er een dakvenster dat niet noodzakelijk zichtbaar moet zijn. De buitendeur bevindt zich midden achter. Daarachter ligt een hall of gang. Rechts is de deur naar keuken en slaapkamer. Links, ietwat naar voor toe, staat een oude, afgeleefde stoffen sofa, bordeaukleurig. Rechts staat een houten tafel met twee houten stoelen. Er hangt niets aan de muur. Op de tafel staat een klein lampje.

Deze schikking kan uiteraard aangepast of veranderd worden. Er kan zelfs in zwarte doeken worden gespeeld.

--------------------------------------------------------------------------------

PRIK

Genre: Tragikomedie

Korte inhoud

Een jonge vrouw wacht op iets of iemand. Zij fantaseert over later. Haar dromen beginnen vrolijk, maar eindigen tragisch, zodat zij wegvlucht uit haar eigen illusies.

Stilaan komen haar dromen dichter bij de realiteit. Deze realiteit zal haar droombeelden als ballonnen doorPRIKken.

Misschien waren haar dromen slechts afspiegelingen van haar eigen verleden. Gebroken en alleen verlaat zij het toneel. Het publiek kan er niet direct achter komen of hetgeen ze vertelt waar is... uit het verleden... uit de toekomst of...

Het einde maakt alles duidelijk... of toch niet.

Bezetting

2 dames en 3 heren en een kind of 3 dames en 2 heren en een kind

(In een aantal producties werd de rol van de 12-jarige Marleen en de 22- jarige Marleen door dezelfde actrice gespeeld)

Personages

An(Moeke): An is ongeveer 25 jaar. Zij komt sympathiek over, een heel gewone vrouw. Onderhuids sluimert er echter een grote onrust.

Dirk(Pa): De leeftijd van Dirk varieert van 50 tot 25 jaar naargelang de periode waarin er gespeeld wordt. Hij is een sympathieke huisvader, een beetje verward en erg verstrooid. Hij heeft niet direct oog voor de problemen die rond hem opduiken.

Marleen (22 jaar): Een jonge vrouw op de vooravond van haar huwelijk. Alhoewel ze blij zou moeten zijn, zien we bij haar een grote onrust (dezelfde als bij haar moeder).

Marleen (12 jaar): Een jong meisje in de puberteit. Ze is onderhevig aan wisselende stemmingen: nu eens stil, dan weer uitgelaten. Wanneer ze te maken krijgt met - voor haar - ernstige problemen kan ze ontploffen als een vulkaan.

Johan: Een jonge man van ongeveer 25 jaar. Hij is lief maar geeft een schuchtere indruk.

Iemand: Pas op het einde wordt duidelijk wie "iemand" is: koel en hartverscheurend.

Decor

Het decor bestaat uit twee plateaus: het ene waar An tot het publiek spreekt en het andere waar de rest gebeurt.

Op plateau 1 staat enkel een stoel.

Plateau 2 is sober, multifunctioneel, waarbij de ruimten door elkaar lopen.

Zo symboliseert het bed zowel de slaapkamer als de ziekenkamer.

Plateau 1, slaapkamer en woonkamer kunnen afzonderlijk belicht worden.

De wanden en deuren kunnen reëel zijn of gesuggereerd worden.

--------------------------------------------------------------------------------

VINCENT... SLAAP KINDJE SLAAP

Genre: Toneelspel

Korte inhoud

Erik en Sara krijgen een zoontje: Vincent.

Geleidelijk neemt de stress door de werksituatie toe en vervreemden ze van elkaar.

In een banale ruzie slaat Erik zijn 12-jarige zoon met het hoofd tegen de muur.

Na maanden coma belandt Vincent, lichtjes mentaal gehandicapt, in een tehuis.

Erik zit een gevangenisstraf uit. Jaren later durft hij zijn inmiddels volwassen zoon bezoeken. Samen beleven ze een heerlijke week, met eenvoudige dingen.

Toch beseffen ze dat het tehuis een echte thuis is voor Vincent. Erik trekt hieruit voor zichzelf de enig mogelijke conclusie.

Bezetting

8 dames en 8 heren + figuratie of 4 dames en 6 heren + figuratie.

Het is duidelijk dat heel wat rollen zowel door dames als door heren kunnen gespeeld worden zoals: rechter, aanklager, verdediger, dokter, directrice.

Om het aantal personen te verminderen, kunnen ook zonder problemen een aantal dubbelrollen gespeeld worden.

Personages

Erik Verduyn: Evolueert van de perfecte, komische, ietwat dromerige huisvader over de carrièreman naar een gelouterd mens

Sara Verduyn-Stas: Aanvankelijk de goede, zachte huisvrouw. Iets meer relativerend dan haar man. Wordt later een verbitterde vrouw.

Vincent Verduyn (12j): Een gewone puber. Lief en verstandig voor zijn leeftijd. Is niet op zijn mondje gevallen en zegt de dingen zoals ze zijn.

Vincent Verduyn (20j): Licht mentaal gehandicapt. Hij is wat trager, soms wat afwezig. Hij kan soms een hele tijd zitten dromen. Langs de andere kant is hij heel lief... heel gedienstig. Hij is ook heel eerlijk. Hij zegt steeds wat hij denkt.

En verder:

- Rechter (mevrouw Jongbloed)

- Aanklager (meneer Jan Olbrechts)

- Verdediger (mevrouw Lieve Dewilde)

- Dokter Olga Verpoest

- Meneer Dubois (baas van Erik)

- Gustaaf Verduyn (vader van Erik)

- Cipier

- Directrice (mevrouw Bogaert)

- Madame Blanche (kletswijf)

- Madame Zwartjes (kletswijf)

- Laura (hoertje)

- Figuratie: - Griffier

- Man op schip

- Vrouw op schip

Decor

- Living en slaapkamer bij familie Verduyn

- Rechtszaal

- Gevangenis

- Bureel directrice

- Terras aan café

- Schip dat op zee vaart

- Kamer van het hoertje

Deze herhaalde decorwissels mogen niemand afschrikken. Dit kan zeer goed opgelost worden door een aantal vaste elementen te gebruiken die dan aangevuld worden, eventueel met zetstukken.

Het decor is hoe dan ook sober. De sfeerwisselingen kunnen ook en vooral door aangepaste belichting (en muziek) geaccentueerd worden.

---------------------------------------------------------------------------------

DE ZOON VAN DE AVONDZON

Genre: Toneelspel

Korte inhoud

Vader is klinisch dood. Machines houden hem in leven. Waarom aarzelt moeder met haar toestemming tot euthanasie? Waarom is de dochter zo apathisch? Waarom is de mongoloïde zoon Benjamin stilzwijgend alomtegenwoordig?

Dit vernemen we wanneer de moeder haar dochter als toeschouwer meevoert in hun eigen verleden, dikwijls hard, soms aangrijpend, bij momenten sprookjesachtig vertederend.

We zien dus een combinatie van verleden en heden. Het heden dat commentaar geeft op het verleden.

Tot slot wordt het duidelijk waarom Benjamin"De Zoon van de Avondzon"is.

Bezetting

2 dames en 3 heren + figuratie of 3 dames en 2 heren + figuratie

Eén van de heren is een mongoloïde jongen.

Personages

Vader: Hij ligt op sterven. In de flashbacks zien we hem als een verbitterd man. Hij is ontgoocheld over zijn vrouw die hem bedrogen heeft. Hij is ontgoocheld over zijn eigen zoon Benjamin die mongoloïde is. Erger nog: hij kan hem niet aan. Hij verstoot hem. Tussen hem en zijn vrouw bestaat er alleen nog seks; de liefde is dood. Op het einde groeit hij naar Benjamin toe, hij aanvaardt hem. Dit resulteert in een onnoemelijke warmte

Moeder: Ook zij geeft een verbitterde indruk. De verhouding met haar man is een liefde- haat verhouding waarbij haat de boventoon voert. Ook zij heeft weinig contact met haar kinderen. Eigenlijk staat zij helemaal alleen. Door haar leven en dat van haar man te ontleden ontstaat er toch een zeker begrip... een zekere warmte. Maar toch moet ze zeggen: Ik zie hem niet graag genoeg om die knop af te zetten.

Rita: Zij is de dochter, een volwassen vrouw. Heel apathisch. Afstandelijk tegenover haar vader, brutaal tegenover haar moeder. Wanneer ze ontdekt dat haar vader niet haar echte vader is, ontstaat er een haatgevoel tegen haar moeder. Ze vindt dat heel haar leven één grote leugen is.

Benjamin: Mongoloïde zoon. Hij is enorm lief maar bovenal heel eerlijk. Uit liefde kan hij alleen de juiste beslissing nemen.

Dokter: Man of vrouw. Een combinatie van een zekere warmte en een zekere afstandelijkheid. Zeker geen karikatuur.

Figuranten:

Prinses, prins, ridder, dienaren en kamermeisjes. Deze figuranten kunnen echt ten tonele gevoerd worden of in min of meerdere mate gesuggereerd worden. Het is hoe dan ook aan te bevelen deze scène zo sober mogelijk te houden.

Decor

Het decor is multifunctioneel. Een gedeelte wordt ingenomen door een ziekenhuiskamer. Het andere gedeelte stelt een woonkamer voor. Centraal staat een oude ligzetel.

Later wordt de woonkamer in een klein appartement voorgesteld. Het geheel is heel sober zodat decorwisselingen heel vlot kunnen verlopen en tot een minimum kunnen worden beperkt.

Op het einde zien we een kamer in een kasteel. Dit kan zowel door een kleine decorwisseling als door een verandering van de belichting worden gesuggereerd.

----------------------------------------------------------------------------------

EEN BEELD VAN IJS

Genre: Toneelspel

Korte inhoud

Ilse, een volwassen vrouw, komt na vele jaren op bezoek bij haar vader.

Na een aarzelende kennismaking komen we via een aantal flashbacks meer te weten over het ontstaan en de evolutie van de incestverhouding tussen de vader en zijn toen nog jonge dochter. We ontdekken de diepgewortelde haat- liefde verhouding van de dochter t.o.v. de vader. We ontdekken de schrik, de twijfel, de passie... de liefde misschien van de vader t.o.v. de dochter. Het einde is een bevrijding voor beiden... of misschien toch niet.

Bezetting

1 dame en 1 heer

Personages

De vader is ongeveer 58 jaar, de dochter ongeveer 26 jaar. Het is opvallend dat zij beiden, ondanks hun verscheurend conflict, toch heel wat raakvlakken vertonen.

Rik zoekt antwoorden op zijn vragen in de liederen van Leonard Cohen. In één van zijn teksten worden zijn gevoelens t.o.v. Ilse perfect verwoord:

As the mist leaves no scar

On the dark green hill

So my body leaves no scar

On you and never will

Decor

Een vrij kleine zolderkamer. Er zijn geen ramen. Wel is er een dakvenster dat niet noodzakelijk zichtbaar moet zijn. De buitendeur bevindt zich midden achter. Daarachter ligt een hall of gang. Rechts is de deur naar keuken en slaapkamer. Links, ietwat naar voor toe, staat een oude afgeleefde stoffen sofa, bordeaukleurig. Rechts staat een houten tafel met twee houten stoelen.

Er hangt niets aan de muur. Op de tafel staat een klein lampje.

Deze schikking kan uiteraard gewijzigd of aangepast worden. Er kan zelfs in zwarte doeken worden gespeeld.

-----------------------------------------------------------------------------------

THE MUSICBOX

Genre:

Een stuk dat tegelijk spannend is, mysterieus, tragisch, grappig, aangrijpend, confronterend, poëtisch. Het is dus onmogelijk om het in één vakje te duwen.

Korte inhoud:

Het stuk begint als een "doodgewoon" stuk, bij een "doorsnee" familie: vader, moeder, zoon en dochter.

Uiteraard zijn er de gewone probleempjes, maar die zijn er overal wel. De kleinburgerlijkheid en de cliché 's druipen van de muren.

De komst van een jong, mysterieus meisje legt echter een bom onder dit "modelgezinnetje", onder dit kaartenhuisje van cliché 's, onder dit paradijs voor eenzame mensen.

Bij iedereen in het gezin worden de maskers afgerukt. Soms gebeurt dat subtiel, soms brutaal.

Iedereen in het gezin blijft als het ware naakt achter.

Door toedoen van het mysterieuze meisje krijgt het stuk een totaal onverwachte wending: de totale ontmaskering gaat nog verder.

Het stuk wordt een echt liefdesverhaal, tragisch, dat wel, maar tegelijk zo hartverwarmend en poëtisch.

De sleutel in dit alles is de "muziekdoos" of beter "the musicbox". Het is enerzijds het bindmiddel tussen de verschillende personages, maar anderzijds is het ook een soort symbool, een metafoor voor dromen die gevangen zitten, voor onvervulde dromen, voor onvervulde verlangens en gevoelens. Als men ze toch vrijlaat, dan hoort men alleen... muziek...

Het stuk gaat over macht en onmacht, over onderdrukking, over het maken van keuzes, over hypocrisie, over lafheid, over routine... over liefde en haat... over liefde en poezie... over liefde en muziek... over liefde...

Bezetting

Drie dames en twee heren

Personages

Frans:

Een man van middelbare leeftijd. Hij is zijn werk in de garage kwijtgeraakt - door zijn rugproblemen, zegt hij, maar in feite kon hij niet goed meer mee met de nieuwe ontwikkelingen. Hij zit schijnbaar in een midlifecrisis.

Hij ergert zich aan zijn vrouw en kinderen. Maar in feite ligt de verklaring voor zijn gedrag veel dieper.

Zijn geheim wordt in de loop van het stuk stilaan ontrafeld.

Moniek:

Een vrouw van middelbare leeftijd maar die dat zelf niet wil toegeven. Ze werkt in een chique boetiek maar laat uitschijnen dat ze daar de touwtjes in handen heeft.

De liefde tussen haar en haar man is verleden tijd maar ze is niet vies van "avontuurtjes".

Ze leeft boven haar stand en heeft geen oog voor de problemen in haar gezin.

Kristof:

De zoon van ongeveer 20 à 24 jaar. Hij heeft een broertje dood aan werken en heeft dan ook zijn studies opgegeven. Nadat zijn vader ontslagen is in de garage heeft hij diens taak daar overgenomen.

Althans, dat denkt men. Want zoals bij iedereen is ook bij Kristof alles maar schijn. In de loop van het stuk komt zijn ware ik naar boven: hulpeloos en een beetje zielig.

Marjan: De dochter van ongeveer 20 à 24 jaar. Zij zit in het laatste jaar van het middelbaar maar dat komt omdat zij enkele keren haar jaar heeft moeten overdoen. Zij voelt zich niet thuis bij haar veel jongere klasgenoten.

Zij is een beetje teruggetrokken. Zij draagt ook haar eigen geheim met zich mee. Wat karakter betreft gelijkt zij nog het meest op haar vader alhoewel dat niet echt uitgesproken wordt.

Sofie:

Een jong meisje. Ze is spontaan, open, een flapuit. Ze is excentriek gekleed, een beetje uitdagend. Niet om uit te dagen maar omdat zij zich daar goed in voelt... waarschijnlijk. In eerste instantie is zij ook mysterieus; men kan er geen vat op krijgen.

Zij is eigenlijk de persoon die iedereen zal ontmaskeren...ook zichzelf

The Musicbox: De sleutel van het verhaal.

Decor

In het eerste bedrijf: de woonkamer van de familie Verstappen. Er kan in zwarte doeken of in een eenvoudig decor worden gespeeld. De meubelen zijn die van een burgerlijk gezin.

In het tweede bedrijf bevinden we ons kort bij de zee.

Aan de kant van de scène zijn stukken van een oud "kot" of schuilplaats te zien.

Ergens staat een oude bank of iets waar men op kan zitten.

---------------------------------------------------------------------------------

HET ALBINO MONSTER

Genre

Thriller, psychologische thriller of misschien nog beter: een spannend verhaal.

Korte inhoud

In een afgesloten ruimte worden één na één verschillende personen opgesloten:

Ingrid, een vrij jonge vrouw; Vercammen, een psychiater; Depoorter, een schooldirecteur en een jongen van ongeveer 18 jaar.

Zij worden gegijzeld door onbekenden. Afzonderlijk worden ze uit de kelder gehaald en op een subtiele manier gefolterd.

Wie zijn de beulen? Wie zijn de slachtoffers? Hebben zij iets met elkaar gemeen? Waarom zijn zij opgesloten?

Dit wordt verteld... misschien zelfs opgelost in een spannend verhaal met een open einde... Men hoort niets meer... tenzij de lach van het albino monster.

Bezetting

1 dame en 3 heren of 2 dames en 2 heren

Personages

Vercammen:

Een arts van middelbare leeftijd, een psychiater. Een respectabel man, een notabele. Maar in realiteit: eenzaamheid en frustraties.

Depoorter:

Een schooldirecteur, ook van middelbare leeftijd. Een gerespecteerd man. Hij schijnt gelukkig maar in feite is dat een dun laagje gouden verf op een verroeste ondergrond.

Ingrid:

Een jonge vrouw, 30 à 35 jaar. Soms is ze sterk, soms onzeker. Soms is ze uitdagend, sensueel, soms heeft ze schrik.

Kleine:

Een jongen van ongeveer 18 jaar. (deze rol kan eventueel ook door een jong meisje worden gespeeld) De Kleine is vooral mysterieus.

Decor

Een grijze, afgesloten ruimte. Is het een kelder? Is het een cel? Is het een kerker? Wie zal het zeggen? Het vocht druipt van de muren. Het stinkt er naar schimmel en rottigheid. Het is er donker. Er is enkel een deur midden achter, maar geen ramen. Enkele bollampjes aan een draad zorgen voor een vaag lichtschijnsel.

Rechts achter is een soort afsluiting waarachter zich een toilet bevindt. Rechts voor staat een metalen bed met enkele grijze soldatendekens. In het midden staat een kleine tafel met vier gammele stoelen. Links, iets meer naar achter toe, een stapelbed. Ook daarop liggen oude dekens.

---------------------------------------------------------------------------------

KLAPROZEN

14 a. Down

14 b. I don't let you down

Genre

Het is een "dubbel- monoloog". Het is een avondvullende productie die bestaat uit twee delen, uit twee eenakters die bij mekaar aansluiten, uit twee monologen.

Eerst zien we"Down"en na de pauze"I don't let you down".

Alhoewel het in eerste instantie de bedoeling is dat "KLAPROZEN" als een volavond productie wordt gebracht, toch kunnen beide monologen als afzonderlijke eenakters worden gebracht. Dat dan een aantal verwijzingen en verbindingen tussen beide monologen wegvallen is vanzelfsprekend.

Wanneer slechts één deel wordt gebracht, dan stellen we het op prijs dat naar het bestaan van het tweede luik wordt verwezen en naar het feit dat het een onderdeel is van de volavond productie "KLAPROZEN".

Bezetting

"DOWN":

1 heer. De leeftijd en het uitzicht is van secundair belang. Deze acteur"speelt"een jongvolwassen"mongooltje".

"I DON 'T LET YOU DOWN :

1 Dame. Zij is de moeder van het"mongooltje".

Korte inhoud

14 a. DOWN

"DOWN"vertelt het verhaal van een jongvolwassen man, Gert of "Gertje" voor de vrienden die het"Syndroom van Down"heeft of misschien eerder een "mongooltje" is. Hij kijkt terug op zijn leven en op de relatie met zijn familie.

Het is niet evident een dergelijke rol te"spelen". Het stuk neemt ons mee in de "gedachtewereld" van deze man. De leeftijd van de acteur is van ondergeschikt belang. De "geloof- waardigheid" komt hier geenszins uit het uitzicht of het voorkomen van de acteur maar wel uit de manier waarop deze tekst wordt gezegd.

Dus zeker géén"pseudo-imitatie kinderstemmetje "of"halve brabbeltaal". Wij zouden opteren voor een zo natuurlijk mogelijke zegging.

Uiteraard kan er discussie zijn over het feit of alles nu al dan niet kan. Uiteraard. Maar dat is niet zo belangrijk.

De taal waarvoor werd geopteerd is zeker en vast eenvoudig, naïef soms, maar ook eerlijk, spontaan, cynisch en lief.

14 b. I DON'T LET YOU DOWN

Ria, de moeder, vertelt haar leven of toch een gedeelte ervan.

Het is een complexe vrouw: lief en zacht aan de ene kant en venijnig, bitcherig aan de andere kant. Het leven heeft haar niet gespaard: ze heeft veel ongelukkige momenten gehad. Maar ze is zeker niet meelijwekkend, verdomme nee.

Het is ook een "gewone" vrouw, met verlangens, gevoelens, lusten. Zij houdt er ook van een beetje te shockeren, maar dat is eerder een schild, een verdedigingslinie tegen alles en iedereen die haar, maar vooral haar zoon Gert, een mongooltje, zou bedreigen.

De taal is eenvoudig... want Ria houdt niet van moeilijke woorden.

Decor

Met het decor kan men alle kanten uit. Wat hier volgt zijn dus maar mogelijkheden.

Men kan in zwarte doeken spelen met midden achter een groot wit raamwerk van een venster, zonder glas.

Grote kleurrijke posters van mongooltjes kunnen bijdragen tot de speciale sfeer, de kleurrijke sfeer, tot een sfeer die zeker niet"down"is.

Een aantal her en der geplaatste zetstukken waarop men kan staan, zitten, liggen...

Een aantal kleine accenten (kleuren, afbeeldingen) die verwijzen naar het bestaan van "klaprozen".

---------------------------------------------------------------------------------

IN PARADISUM (monoloog)

Genre

Tragikomedie - Monoloog

Korte inhoud

Karel, een 50-jarige vrijgezel, vertelt zijn leven en ook dat van zijn moeder en hoe hun leven door elkaar verstrengeld is. Hij doet dat ironisch, soms zelfs sarcastisch. Het is een subtiele, niet te onderscheiden mengeling van fictie en realiteit.

Heel wat heilige huisjes worden met de grond gelijk gemaakt. De humor is nooit vrijblijvend maar heeft steeds een wrange nasmaak.

In Paradisum is in de eerste plaats een verhaal: over frustraties, gemiste kansen, onderdrukking, hypocrisie, onverschilligheid, eenzaamheid, over haat misschien... of is het liefde?

Bezetting

1 heer

Personages

Karel, een 50-jarige vrijgezel.

Decor

Een rommelige vrijgezellenflat, een kruipkotje.

---------------------------------------------------------------------------------

HET EVANGELIE VOLGENS MARCUS

Genre

Komedie met een heleboel anachronismen en een tikkeltje waanzin.

Korte inhoud

De evangelist Marcus vertelt het leven van Jezus.

Het verhaal begint vóór de geboorte. We zien ook het leven in Nazareth, de geboorte van Jezus met het bezoek van de drie koningen, het ontstaan van de kerk met het zoeken naar volgelingen, de mirakelen, het lijdensverhaal, de verrijzenis en de hemelvaart.

Dat hierbij een aantal anachronismen zijn naar binnen geslopen is enkel en alleen aan Marcus te wijten.

Bezetting:

4 à 5 dames - 6 à 10 heren

Personages

Het is uiteraard mogelijk dat alle rollen door verschillende acteurs en actrices worden gespeeld. Het is ook mogelijk dat een aantal dubbelrollen worden gespeeld. Hierbij zijn er verschillende mogelijkheden realiseerbaar. Het is dan wel noodzakelijk dat de verschillende rollen door duidelijk verschillende kledij worden geaccentueerd.

Hieronder wordt dan ook maar een voorbeeld gegeven van een rolverdeling.

MARCUS

MARIA

JOZEF

HERDER - JEZUS

HERDERINNETJE - MARIA-MAGDALENA

MARTHA

MARIEKE

KONING 1 - PETRUS

KONING 2 - JOHANNES

KONING 3 - JUDAS

Met dit voorstel komt men dus tot 6 heren en 4 dames. Het is ook mogelijk om figuranten in te schakelen, en dit wel op verschillende plaatsen in het stuk, maar dit is niet echt noodzakelijk.

Decor

Het decor wordt overgelaten aan de creativiteit van de regisseur en de decorbouwer. Soberheid is misschien wel aangewezen. Er zou moeten getracht worden om geen echte decorwissels te moeten doen, dit om de opeenvolging van de scènes zo vlot mogelijk te laten verlopen.

Kledij

Het is te verkiezen dat kledij gebruikt wordt zoals tweeduizend jaar geleden: lange gewaden, hoofddeksels, hoofddoeken, sjaals en sandalen.

Op deze manier komen de anachronismen nog beter tot hun recht. Perfectie in de afwerking en de details is echter geen absolute noodzaak. Ook hier wordt veel overgelaten aan de inspiratie van de ontwerpers.

--------------------------------------------------------------------------------

DE GEUR VAN NAAKTE VROUWEN

Genre

Toneelspel - Eenakter

Korte inhoud

Roland praat tegen het publiek. Daarbij vertelt hij een soort verhaal of wat het ook is. Dit verhaal zien we ook, in flarden, in stukken en brokken. Hierin neemt Roland zelf een heel belangrijke plaats in. Alles loopt bijna naadloos in elkaar over, waarbij er dikwijls geswitcht wordt tussen het verhaal en de rest. De vrouwen in het verhaal zijn ook allen tragische figuren. Ze zijn als het ware gehuld in mist... ze dragen ieder voor zich hun eigen mysterie. Uiteindelijk verdwijnt het tijdsbesef... de perceptie van de realiteit. Alles wat overblijft zijn dromen, illusies, frustraties, obsessies, eenzaamheid, verlangen, seks, onderdrukking en dood. De uiteindelijke interpretatie van het stuk wordt heel bewust aan het publiek overgelaten. Hierbij blijven tal van mogelijkheden over.

Bezetting

4 dames en 1 heer

Personages

ROLAND: 50 - jarige, eenzame man

VROUW 1 - BOMMA

VROUW 2 - MAMA

VROUW 3 - ECHTGENOTE

VROUW 4 - LAURA

Decor

Het decor kan het beste heel sober gehouden worden. In het midden een vrij lange rechthoekige tafel met twee stoelen. Links een sofa met salontafeltje. Eventueel een kastje. Afwerking naar keuze.







  • Reacties(0)//blog.amateurtoneel.be/#post236